AOD 9604 (ook bekend als een hexapeptide-auxine-analoog) is een gemodificeerd fragment van menselijk groeihormoon (HGH), specifiek fragment 176-191. Er wordt aangenomen dat dit hormoonfragment vetverbrandende (lipolyse) eigenschappen heeft, maar de groeibevorderende (en potentiële glycemische) effecten van het intacte HGH-molecuul mist.
Theorie: het principe van gewichtsverlies
Het verwachte werkingsmechanisme omvat twee aspecten:
1. Stimuleren van lipolyse: Het signaleert vetcellen (vetweefsel) om opgeslagen triglyceriden af te breken in vrije vetzuren, die vervolgens voor energie kunnen worden gebruikt.
2. Remmen van de vetopslag (lipogenese): Het voorkomt ook dat het lichaam nieuw vet produceert en opslaat.
Op basis van dit mechanisme is het verwachte resultaat gewichtsverlies, vooral vetreductie, in plaats van gewichtstoename.
Waarom geloven sommige mensen dat dit tot gewichtstoename leidt?
Hoewel sommige mensen AOD 9604 om verschillende redenen in verband kunnen brengen met gewichtstoename, is dit meestal een misvatting of houdt dit verband met andere factoren:
1. Waterretentie: Hoewel AOD 9604 is ontworpen om dit te voorkomen, kunnen sommige mensen last hebben van milde waterretentie, wat een tijdelijke toename van het getal op de weegschaal kan veroorzaken. Dit is geen vetaanwinst.
2. Verhoogde eetlust: Sommige gebruikers melden een lichte toename van de honger. Als dit ertoe leidt dat de calorie-inname groter is dan het calorieverbruik, kan er sprake zijn van daadwerkelijke gewichtstoename (vet of spiermassa). Deze gewichtstoename wordt niet veroorzaakt door het peptide zelf, maar door een calorieoverschot.
3. Ongepast product of dosering: De markt voor peptidegeneesmiddelen is slecht gereguleerd. Gebruikers gebruiken mogelijk onzuivere producten, verkeerd geëtiketteerde medicijnen of nemen onjuiste doseringen, waardoor het gewenste effect niet wordt bereikt.
4. Combinatie met andere therapieën: Als iemand AOD 9604 gebruikt met andere supplementen of medicijnen (bijvoorbeeld medicijnen die insulineresistentie of verhoogde eetlust veroorzaken), kan er zelfs bij AOD nog steeds gewichtstoename optreden.
5. Misbruik: Gebruikers kunnen AOD 9604 verwarren met andere groeihormoonsecretagogen (zoals GHRP-6 of MK-677), waarvan bekend is dat ze de eetlust aanzienlijk verhogen en gemakkelijk tot gewichtstoename kunnen leiden als het dieet niet onder controle wordt gehouden.
Conclusie: bewijs versus realiteit
● Dierstudies: vroege onderzoeken bij zwaarlijvige muizen lieten veelbelovende vet-verlieseffecten zien.
● Menselijke studies: Een groot Fase IIb klinisch onderzoek bij mensen kon niet aantonen dat AOD 9604 effectiever was dan placebo bij het verminderen van het gewicht gedurende 12 weken. Dit is de voornaamste reden dat het nooit door de FDA is goedgekeurd als afslankmiddel-.
● Anekdotisch bewijs: de feedback van gebruikers in de bodybuilding- en biohacking-gemeenschappen is gemengd. Sommigen zijn overtuigd van de effectiviteit ervan bij het verminderen van vlekjes (bijvoorbeeld buikvet), terwijl anderen geen merkbaar effect melden. AOD 9604 (ook bekend als een hexapeptide-groeihormoon-analoog) is een gemodificeerd fragment van menselijk groeihormoon (HGH), met name fragment 176-191. Aangenomen wordt dat dit hormoonfragment vetverbrandende (lipolyse) eigenschappen heeft, maar de groeibevorderende (en potentiële bloedsuikerregulerende) effecten van het volledige HGH-molecuul mist.
Theorie: het principe van gewichtsverlies
Het verwachte werkingsmechanisme omvat twee aspecten:
1. Stimuleren van lipolyse: Het signaleert vetcellen (vetweefsel) om opgeslagen triglyceriden af te breken in vrije vetzuren, die vervolgens voor energie kunnen worden gebruikt.
2. Remmen van de vetopslag (lipogenese): Het voorkomt ook dat het lichaam nieuw vet produceert en opslaat.
Op basis van dit mechanisme is het verwachte resultaat gewichtsverlies, met name vetverlies, in plaats van gewichtstoename.
Dus waarom zou iemand denken dat het gewichtstoename veroorzaakt?
Hoewel sommige mensen AOD 9604 om verschillende redenen in verband kunnen brengen met gewichtstoename, is dit meestal een misvatting of houdt dit verband met andere factoren:
1. Waterretentie: Hoewel AOD 9604 is ontworpen om dit te voorkomen, kunnen sommige mensen last hebben van milde waterretentie, wat een tijdelijke verhoging van het getal op de weegschaal kan veroorzaken. Dit is geen vetaanwinst.
2. Verhoogde eetlust: Sommige gebruikers meldden een lichte toename van de honger. Als dit ertoe leidt dat de calorie-inname groter is dan het calorieverbruik, kan er sprake zijn van daadwerkelijke gewichtstoename (vet of spiermassa). Deze gewichtstoename wordt niet veroorzaakt door het peptide zelf, maar door een calorieoverschot.
3. Ongepast product of dosering: De markt voor peptidegeneesmiddelen is slecht gereguleerd. Gebruikers kunnen onzuivere producten, verkeerd geëtiketteerde medicijnen of onjuiste doseringen consumeren, waardoor het gewenste effect niet wordt bereikt.
4. Combinatie met andere therapieën: Als iemand AOD 9604 gebruikt met andere supplementen of medicijnen (bijvoorbeeld medicijnen die insulineresistentie of verhoogde eetlust veroorzaken), kan er zelfs bij AOD nog steeds gewichtstoename optreden.
5. Misbruik: Gebruikers kunnen AOD 9604 verwarren met andere groeihormoonsecretagogen (zoals GHRP-6 of MK-677), waarvan bekend is dat ze de eetlust aanzienlijk verhogen en gemakkelijk tot gewichtstoename kunnen leiden als het dieet niet onder controle wordt gehouden.
Conclusie: bewijs en realiteit
● Dierstudies: vroege onderzoeken bij zwaarlijvige muizen lieten veelbelovende vet-verlieseffecten zien.
● Menselijke studies: Een groot Fase IIb klinisch onderzoek bij mensen kon niet aantonen dat AOD 9604 effectiever was dan placebo bij het verminderen van het gewicht gedurende 12 weken. Dit is de belangrijkste reden dat het nooit door de FDA is goedgekeurd als afslankmedicijn.
● Anekdotisch bewijs: de feedback van gebruikers binnen de bodybuilding- en biohacking-gemeenschappen is gemengd. Sommigen zijn overtuigd van de effectiviteit ervan bij het verminderen van vlekjes (zoals het verminderen van buikvet), terwijl anderen geen merkbare resultaten melden.